تبليغاتX
پژواک

88/07/22

البته این مال خیلی قبل

تا نشود راه خودت راه راست               راست مکن راهی که دانی خطاست

دیده بری هر سو و هر کوی و بام           غافل از این چنین شنیدن پیام

برزگری یا که به هر شغل بند                 کار نباشد که زنند پوزخند

خود بنگر دیده به هر سو نیار            تا که نگیری بسر روزگار

تا که نگیری بسر روزگار              هر چه که مشکل بیارد به بار

                                                            سروش علیزاده(پژواک)           

نوشته شده توسط سیریش در 19:19 |  لینک ثابت   • 

88/06/12

کوچه گردان عاشق

شب قدر شب دیدار ما با هم خواهد بود .

در این شب پس از همایشی که توسط  جمعیت امداد دانشجویی - مردمی امام علی ( ع) برگزار میگردد با کیسه هایی از مواد اولیه مورد نیاز خانواده های محروم

عمدتا از مواد غذایی به سوی کوچه های خاکستر خورده ی شهرمان میرویم و در آن به پخش کیسه ها بر در خانه های محله میکنیم . برای یک بار هم که شده بد نیست اگر از بافت شهرمان جامعه ی خود و هم وطنان خودمون دیدن کنیم و  وضع زندگی آنها رو به چشم ببینیم .

طرح کوچه گردان عاشق یکی از چند طرح جمعیت امداد دانشجویی- مردمی امام علی ( ع) میباشد .

برای اطلاعات بیشتر به سایت www.kuchegardan.com مراجعه نمایید.


نوشته شده توسط سیریش در 1:55 |  لینک ثابت   • 

88/06/05

از این تک راهه ی باریک                       چه دانیم که میگیم با غم

از این بیراهه ی خالی                           چه دانی تو چه دانم من

کنی اندر تهی خالی                             اگر باشد سرا در غم

که نیست اندر تهی خالی                      بر است از راهه ی روشن

مگیر قرآن به دست در راه                        مکن آنرا جوشن ا تن

                بگیر آهسته آهسته تن تعصب کهن

بگیر در دست تن آنرا                            به خشم دل آنرا برکن

 

                                                                     

نوشته شده توسط سیریش در 15:8 |  لینک ثابت   • 

88/05/25

حتی مرگ هم تاثیر گذاره..................

دو گزینه بیشتر نیست

                               یا قبول یا سر به نیست

گر انتخابت غلط

                     جوابت جز ترکه نیست

ترکه که درد بیاره

                     دادت رو در میاره

صدات میره آسمون

                       در میره از تنت جون

بزرگا میگن نرو

                    میکشنت ای جوون

ولی اگر بمونی

                 از انتظار بخونی

حرفت توی کهکشون

                 میشه خواست این و اون

تو میشی یک ساربون

           همه برات میدن جون

البته بی بند و بار ندی جونت رو هیچوقت

                                                 میگن یکی بود روزی خودش رو کردش بد بخت

برا کسی مهم نیست تو مردی یا زنده ای

                                                   زنده باشی یا مرده برا همه مرده ای

بنابر این کاری کن نکرده کار نمونی

                                            با زندگی یا مرگت تو قلب ما  بمونی                                  

 

نوشته شده توسط سیریش در 20:48 |  لینک ثابت   • 

88/05/23

بابا جان به خدا ......................

به خدا که خیری توش نیست اگر بخوایم نماز رو سر وقتش بخونیم و یکبار هم سر چهار راه بوی ذغال و اسبند و دود رو تحمل نکنیم.

به والاه قسم خیری توش نیست اگر از افطار هم گذشته باشه و هنوز ما لب تر نکرده باشیم ولی نگاهی لطیف رو روانه ی چشمان کودکان مجبور به کار در چهار راه نکرده باشیم.

به خدا هیچ خیری توش نیست اگر بخواهیم به کودکانی که بخاطر در آمد والدینشون و به اجبار فلج هستند کج کج نگاه کنیم و بعد از لمبوندن غذا از خدا برای اون چربی غیر ضروری شکر بجای بیاری.

به خدا خود خدا هم راضی نیست که دل کودکی بخاطر تمیز موندن شیشه ی ماشینت و لک نشدنش بشکنه و زیر اوار نگاه بی رحم و خشن تو خرد و خاک شیر بشه.

 

گدوم خالقی به مرگ هزاران بی گناه که برای مایعی سیاه و فتنه انداز به نام نفت زیر گلوله های دشمن کشته میشوند  رضایت میدهد .

 

من لحظه ای هم تن به فرمان خدایی نمیدم که تنبیه رو حق بنده ای میدونه که در فکر به حقیقت و واقعیت واقعی جسارت به خرج میدهد.

  

نوشته شده توسط سیریش در 15:25 |  لینک ثابت   • 

88/05/23

من و چهارده سال آکبند بودن فکر و مجموعه ی بالا خونه ......................

ما همیشه برای فکر نکردن دلایل محکمی رو ارائه میدیم  مثلا اینکه اگر به خدا و گفته هاش و گشتن به

به دنبال مستنداتی برای توجیح حرف های خدا فکر کنیم باید حتما به بد ترین مرتبه ی جهنم هم فکر کنیم.

همیشه جسارت برای ما شکل و شمایل جهنم رو یاد آور است و ما در تمام عمر خود رنگ باختن استفاده ی درست از عقل و فکر و منطق رو با محدودیت های ساختگی به وضوح  دیدیم.

آیا غیر از این بوده که در زندگی اگر کسی نمازش رو بلافاصله بعد از اذان می خوند در دل خدا جایگاه ویژه ای داشته و اگر کسی به خواندن نماز شک میکرد از دایره ی انسانیت دور بوده ؟

آیا غیر از این بوده که داشتن عقایدی غیر از عقاید اونها ( خودتون میدونید که کی ها ) راهی برای حلال کردن خونمون و جونمون بوده ؟

از حالا به بعد دلم میخواد خودم باشم و بس .

من از حالا به بعد فکر و عقل رو معیار کار میذارم و همین . 

شما هم بیایید تا با استفاده از نصف وقتی که برای توجیح فکر نکردن تلف میکنید به باز کردن بسته های خاک خورده ی داخل سرتون بیاندیشید و اگر اون رو بد نمیدونید عملیش کنید.

نوشته شده توسط سیریش در 10:49 |  لینک ثابت   • 

88/05/16

جامعه را نساختند بلکه ....................

هیچ راهی برای گفتنش نیست ای خدا

هیچ کاهی یارای ماندنش نیست ای خدا

 

هیچ صدایی برا باز گوی آن نیست ای خدا

هیچ بناهی برای مردن هم نیست ای خدا

 

هیچ شمعی ندارد جان برای شعله ها

هر مردی شدست یارای کشتن ای خدا

 

حتی واهیست لبان خنده ی مردم خدا

بس چه راهیست برای زنده ماندن ای خدا

 

آدمک خود را تکان ده تو را به خود خدا

هیچ نباشد خوش خدا انسان کند اینطور وداع

                                                         با دنیا........................

                                                                                       بژواک

(در کلمات بناهی و بس و بژواک بجای ب حرف سوم الفبا را بگذارید)

 

نوشته شده توسط سیریش در 14:9 |  لینک ثابت   • 

88/05/14

بد ترین لحظات بد ترین تبدیلات

وآن لحظه که عشق به علم با اضطربی شدید به نفرتی طولانی مبدل میگردد.

وآن لحظه که عشق به زندگی با اجبار در نوع زندگی به عجیب نفرتی مبدل میگردد.

وآن لحظه که جهان ما زندانی از آجر های سخت ظلم و اجبار شود .

وآن لحظه که عقاید اشخاص مرگ هزاران نفر را مسبب غم عزیزانشان در زیبا ترین لحظات عمرشان کند.

وآن لحظه که بی کسان دلیل وضع آشفته ی خود را خود خواهی خود خواهان بینند .

وآن لحظه که زجر زجرکشان بی جواب ماند .

و این لحظه و لحظاتی دیگر..............................................................................................

ولی ما میتوانیم..............................

وآن لحظه ی (زیبا)   که ما با غلبه بر اضطراب بار دیگر عاشق علم شویم.

وآن لحظه ی زیبا که با بی توجهی به اجبار آنرا در عالم وجود کوچک موجودی هم در نظر نگیریم .

و آن لحظه ی زیبا که دنیای ما از آجر نباشد چه رسد به آجر سخت ظلم.

وآن لحظه ی زیبا که عقاید اشخاص باور های شخصی آنها باشد و لا غیر.

و آن لحظه ی زیبا که جمعیت بی کسان و خود خواهان همواره همراه با هم کاهش یابند.

وآن لحظه که جواب زجر کشان به زجر دهندگان زیبا ترین جواب محکم دنیا باشد.

                                           و چه لحظاتی که میتوان در زندگی آفرید.

نوشته شده توسط سیریش در 15:33 |  لینک ثابت   • 

88/05/05

روش ها.........

همه ی ما با اهدافی که در واقع آرزوی ما هستند را  دنبال میکنیم. متاسفانه در جامعه ی ما

کمتر جایی میابیم که بشه اونجا در باره ی چیزی نظرات موافق   و یا مخالف را ارائه کرد .

حالا من میخوام بخشی از این وبلاگ رو به  گفت و گو اختصاص بدم نه بحث و جدل .

و در این وبلاگ برعکس بقیه نقاط جامعه من میخوام از نظرات متضاد شما در باره ی موضوع 

هر دفعه کلی چیز یاد بگیرم.

امیدوارم این حس متقابل باشد و بتونیم از افکار هم کمک بگیریم .

موضوع اول این است که شما چه روشی را برای رسیدن به هدفتان دنبال میکنید.والبته بستگی دارد تا هدفتان چی باشد بنا براین حدالامکان هدفی که دنبال میکنید را هم بنویسید.

                                                           ممنون.

نوشته شده توسط سیریش در 21:26 |  لینک ثابت   • 

88/05/04

شاید.........

شاید تمام زیبایی های دنیا برای هرکس بشکل مجزایی در نقطه ای از ذهنش جمع شود

و این نقطه از نظر دیگر افراد جامعه بی اهمیت باشد چون آن آرزو و لذت بدست آوردن آن را

تجربه کردند و حال با آرزویی کاملا متفاوت جلو میروند در حالی که خود این آرزو هم توسط

افرادی دیگر تجربه شده است.

وزیبا تر از تمام این آرزو ها(البته به نظر من):

کمک به افراد در تجربه ی این لذات است. افرادی که با آرزو های ساده دلمان را کمی در

این راه قلقلک میدهند.

و نباید فراموش کرد که اگر برای نعمات آخرت این کار را انجام می دهیم (بنظر من)

در واقع هیچ کاری از سوی ما انجام نشده و فقط این کار وقتی معنا میابد که  برای شادی 

فرد مورد نظر  انجام شود.(فقط و فقط)

نوشته شده توسط سیریش در 16:46 |  لینک ثابت   • 

88/05/03

مبارک باشه

جشن فوق العاده زیبای کعبه ی کریمان مبارک باد.

این جشن توسط جمعیت دانشجویی امام علی (ع) برگزار میگردد.

در این جشن کودکان در معرض فقر آرزو های خود را درون کعبه های کوچکی از مقوا قرار 

میدهند و این کعبه ها در اختیار مردم قرار گرفته و مردم حد الامکان فرصت دارند تا زمان تاریخ تولد امام حسین(ع) آرزویی را که به قید قرعه در اختیارشان قرار میگیرد را بر آورده نمایند.

برای کسب اطلاعات جامع تر به سایت کعبه ی کریمان مراجعه کنید .


نوشته شده توسط سیریش در 21:46 |  لینک ثابت   • 

88/04/30

توصیه می کنم که حتما ...........

کوه بنجم توصیه ی من به شماست ..........

بهتون توصیه می کنم هر جور شده به این کتاب قشنگ یه نگاهی بندازین البته من خودم اون جوری ها هم حرفه ای نیستم و کتابایی هم که خوندم زیاد نیستن ولی کم کم سعی می کنم به این گروه اضافه شم.

این کتاب عالیه و هر چی خرافه و باور هایی را هم که حتی جرات فکر کردن در رابطه با صحت آن را نداریم را از بین می برد و البته ممکنه دو باره بدان باور ها برگردیم ولی هرگز به زور و اجبار نخواهد بود بلکن این بار خود بدان میرسیم و چه زیبا و با شکوه خواهد بود اعتقادی

که خود آن را با زحمتی از جنس تفکر جسارت شجاعت و در عین لطافت کسب کرده ایم. 

نوشته شده توسط سیریش در 17:34 |  لینک ثابت   • 

88/04/29

زندگی مثل.......

زندگی ما یه جورایی شبیه مداد میمونه که هر قدری هم از عمرمون بگذره کوتاه تر و در واقع رو به اتمام

می شه ولی هربار که تراش میشه تیز تر و با تجربه تر میشه.بیایید از هر تراشی که هر روز بر تنه ی ما

می خوره کمال استفاده رو ببریم.

نوشته شده توسط سیریش در 12:9 |  لینک ثابت   •